Temat tygodnia: Święta, święta biją dzwony.

Temat dnia: Wielkanocny stół 29.03.2021

Zabawy dowolne dzieci

I CZĘŚĆ DNIA

„Kącik wielkanocny” – przybliżanie polskiej tradycji. Rodzic wraz z dziećmi przygotowują kącik poświęcony świętom wielkanocnym, ustawiają w nim przedmioty tematycznie związane ze świętami, nazywają je, oglądają. Rodzic przybliża tradycję święcenia palm przed Wielkanocą oraz tradycję bicia palmą, co przynosi szczęście i zdrowie, przypomina powiedzenie: „Palma bije, nie ja biję, za tydzień – Wielki Dzień, za sześć noc – Wielkanoc!”. Tłumaczy trudne wyrażenia i ich znaczenie. Dzieci oglądają palmy, opowiadają, z czego zostały zrobione (gałązki wierzby, zboża, trawa, bukszpan, suche kwiaty).

„Co widzisz?” – ćwiczenie wzroku. Dzieci chodzą w gromadce po różnych częściach domu. Obserwują dane miejsce, po chwili Rodzic wypytuje wybrane osoby, co zaobserwowały. Dzieci wymieniają jak najwięcej przykładów

II CZĘŚĆ DNIA • „Stół wielkanocny” – poznanie potraw wielkanocnych, nauka układania zastawy przy stole. Rodzic prezentuje tablicę dydaktyczną (stół wielkanocny),

Wielkanocny stół: zobacz ciekawe aranżacje

razem z dziećmi omawia jej elementy, mówi, że prezentowane na niej potrawy jadamy podczas świąt Wielkiej Nocy. Następnie rozkłada na dywanie obrus. Dzieci układają na nim zastawę: talerzyki, widelce, filiżanki dla każdego dziecka. Siadają wokół obrusu. Rodzic dopytuje, czego brakuje na stole, a co widać na tablicy dydaktycznej. Dzieci ustawiają rzeczy z kącika wielkanocnego oraz przygotowane przez Rodzica obrazki z wielkanocnymi potrawami. Rodzic opowiada o tych potrawach, zwracając szczególną uwagę na potrawy z jajek, podstawowego składnika dań wielkanocnych. Dopytuje dzieci o ich ulubione dania. Rodzic podkreśla, że Wielkanoc to święto kolorowe i barwne, dlatego oprócz jedzenia królują na stołach wszelkie ozdoby (dzieci uzupełniają stół o ozdoby z kącika wielkanocnego). Następnie Rodzic proponuje zabawę w kole: dzieci siedzą wokół stołu, Rodzic podaje jajko na łyżce, które podawane z rąk do rąk musi do niego wrócić. Dzieci starają się, by jajko nie wypadło z łyżki. Rodzic pyta: Jak myślicie, co można zrobić z jedzeniem, które zostało nam po świętach?

„Zamiana miejsc” – zabawa rozwijająca zwinność. Dzieci siedzą wokół obrusu, Rodzic rozdaje każdemu talerzyk i pół jajka na twardo. Dzieci układają je na talerzu tak, by nie spadło. Rodzic wywołuje po 2 dzieci, które mają się zamienić miejscami. Przechodząc na nowe miejsce, zabierają swój talerzyk z jajkiem. Jajko nie może upaść. Komu uda się wykonać zadanie, ten otrzymuje brawa.

„Co to jest tradycja?” – przybliżenie znaczenia słowa tradycja. Rodzic przypomina dzieciom: Dzisiaj kilka razy usłyszeliśmy słowo „tradycja”. Tradycja to jest zbiór wszystkich naszych zachowań, zasad, które wciąż powtarzamy, na przykład, co roku w święta. Lubimy je. One nas charakteryzują, łączą. Przekazujemy je z pokolenia na pokolenie. To znaczy, że o jakiejś tradycji dowiecie się np. od waszych rodziców, a oni dowiedzieli się o niej od waszych dziadków. Tradycją jest np. święcenie koszyczków wielkanocnych. Znacie inne tradycje? (dzielenie się jajkiem, robienie palm, składanie życzeń). Rodzic może pomóc dzieciom, pokazując obrazki z różnymi wielkanocnymi tradycjami.

Praca z podręcznikiem str. 21 – budowanie wypowiedzi, kształtowanie rozwoju emocjonalnego, ćwiczenie sprawności manualnej i orientacji w przestrzeni. Dzieci opowiadają, jak spędzają święta z rodziną. Przygotowują kartkę świąteczną dla bliskiej osoby: ozdabiają rysunek nalepkami, wyklejają jego elementy watą.

Zabawy dowolne w ogrodzie

III CZĘŚĆ DNIA

„Kurczaczek” – praca indywidualna z dzieckiem, rozwijanie koordynacji wzrokowo- ruchowej. Dziecko owija owalny kartonik włóczką, dokleja oczka. Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – dziecko odrysowuje kształt koła, wycina je. Dokleja kawałki żółtej włóczki, oczka i nóżki (serduszka), dziób.

„Wielkanocna sałatka” – zabawa z celowaniem, każde dziecko siada wokół miski w odległości około 60 cm. Na hasło: Robimy sałatkę! Rodzic po kolei wymienia, co dzieci wrzucają do miski: kulki z zielonej krepiny, kulki z żółtej krepiny, jajka. Na koniec Rodzic sprawdza, czy dzieciom udało się zrobić „sałatkę”.

„Stroik na stół dla sąsiada” – nabywanie życzliwości, tworzenie prac przestrzennych. Dzieci przygotowują wielkanocny upominek dla osoby starszej, samotnego sąsiada. Sklejają 2 żółte paski, tworząc 2 obręcze różnej średnicy (mniejsza obręcz to głowa kurczaczka, do której doklejają dziób i oczka, większa to korpus, do którego doklejają skrzydełka z przeciętego na pół koła). Gotowe elementy naklejają kolejno na podstawkę (pomarańczowy owal): najpierw korpus, do niego głowę. Rodzic pomaga dzieciom w razie potrzeby. • paski żółtego papieru (większy: 21 cm x 5 cm, mniejszy: 16 cm x 5 cm), klej, dzióbki wycięte z czerwonego papieru, oczka samoprzylepne, koła o średnicy 6 cm przecięte na pół (skrzydełka), pomarańczowe owale (podstawka)

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Temat dnia: W koszyczku do święcenia. 30.03.2021

Zabawy dowolne dzieci.

„Koszyczki wielkanocne” – ćwiczenie logicznego myślenia i spostrzegawczości wzrokowej. Dzieci stają w kole. Rodzic stawia w środku kilka koszyczków wielkanocnych z różną zawartością, inaczej ozdobionych (lub ich ilustracje). Następnie opisuje wybrany koszyczek, a dzieci odgadują, o którym mowa. Ten, kto odgadł, próbuje swoich sił jako opowiadający.

„Z koszyczka” – ćwiczenie siły. Dzieci kładą się na podłodze w kole, blisko siebie, głową do środka, łapią się za ręce (tworzą koszyczek). Wyznaczone dziecko ma za zadanie odłączyć jedno dziecko z koła (wyjąć z koszyczka), ciągnąc je za nogi. Wyciągnięty pomaga mu. Za każdym razem wyciągających przybywa, koło zmniejsza się. Zabawę przeprowadzamy na śliskiej powierzchni.

II CZĘŚĆ DNIA

Kącik Dobrego Startu pod redakcją naukową prof. Marty Bogdanowicz. Część A •

„Dzwon” – nauka piosenki. (zeskanować kod)

Dzieci siadają w kręgu i słuchają piosenki „Dzwon”

Następnie Rodzic recytuje jej tekst. Pyta dzieci, o czym jest mowa w piosence, sprawdza, czy dzieci rozumieją wszystkie słowa (Wielkanoc, Alleluja). N. wypowiada kolejne wersy, które dzieci wspólnie powtarzają. Podczas następnego powtórzenia dzieci rytmicznie się kołyszą jak dzwon: całym ciałem, balansują na boki. Następnie wstają i kołyszą się, przenosząc ciężar ciała z jednej nogi na drugą. Na koniec śpiewają razem z Rodzicem.

Dzwon sł. i muz. Maria Zofia Tomaszewska

Dzwon na wieży / bije, //

gdy nadchodzą / święta. //

I do poświę / cenia //

koszyczków / zachęca. //

Kiedy jest / Wielkanoc, //

Dzwon radośnie / woła: //

„Alleluja / wszystkim! //

Dzisiaj dzień / wesoły!”. //

Ref.  Bim, bam, bim, bam, / bim, bam, //

świąt wesołych / życzę wam! // (x2)

„Święta, święta” – ćwiczenie komunikacji. Dzieci opowiadają, z czym kojarzą im się święta (Boże Narodzenie i Wielkanoc). Rodzic pokazuje zdjęcia wymienianych przez dzieci przedmiotów (choinka, gwiazdka, zima, pierniczki, Mikołaj, renifery, żłóbek, prezenty; zajączek, jajko, kurczak, baranek, bazie, koszyk, wiosna itp.) i rozkłada je na dywanie. Zadaniem dzieci jest posegregowanie zdjęć na 2 grupy związane z danym świętem. Rodzic daje dzieciom dwie długie liny (np. skakanki) i wszyscy wspólnie otaczają okręgami z lin oba zbiory. Następnie dzieci wypowiadają się, które święta bardziej lubią i dlaczego (Rodzic dba o poprawność budowania zdań i form gramatycznych). W drugiej części zabawy Rodzic prosi o wysłuchanie par wyrazów, zapamiętanie ich brzmienia – zadaniem dzieci będzie wskazanie, które słowo jest krótsze/dłuższe w danej parze (jajo – jajecznica; jajo – jajeczko; baranica – baran; kosz – koszyczek). Następnie Rodzic pokazuje dzieciom mały dzwonek, prezentuje jego dźwięk. Teraz zamknijcie oczy, ja będę spacerować po sali i w pewnym momencie użyję dzwonka, a waszym zadaniem jest wskazać palcem, skąd dochodzi dźwięk. Pamiętajcie, oczy muszą być zamknięte.

„W rytmie dzwonu” – ćwiczenia ruchowe i ruchowo -słuchowe. Dzieci stoją na środku sali. Rodzic.: Śpiewajcie piosenkę „Dzwon”, rytmicznie klaszcząc w dłonie. A potem spróbujcie wystukiwać rytm, uderzając dłońmi o uda, potem o kolana. Jeśli będzie taka potrzeba, Rodzic prezentuje wykonanie zadania. Na zakończenie dzieci kucają i wybijają rytm, uderzając dłońmi o podłogę.

„Dekorujemy koszyczki” – nazywanie elementów koszyczka wielkanocnego. Rodzic do dzieci: Dziś poznacie jedną z tradycji wielkanocnych, czym będziecie mogli się chwalić przed najbliższymi. Przygotujemy ozdoby na koszyczki wielkanocne. Zobaczmy, co wkłada się do koszyczka. Te produkty święci się w kościele, a następnego dnia zjada podczas śniadania wielkanocnego. Rodzic wyznacza dzieci, które wyjmują i nazywają poszczególne produkty z koszyczka (kiełbasa, chleb, cukrowy baranek, sól i pieprz, jajka). Rodzic zaprasza dzieci do wymyślenia własnej ozdoby na koszyczek (może pokazać jako inspirację zdjęcia gotowych ozdób). Dzieci dekorują koszyki. Gotowe koszyczki pozostają na parapecie do oglądania.

„Ozdoba na koszyczku” – odróżnianie części ciała. Rodzic rozdaje dzieciom kokardki. Gdy wybija rytm na bębenku, dzieci chodzą swobodnie po całej sali. Gdy Rodzic przestaje wybijać rytm, wskazuje miejsce, gdzie ma się znaleźć ozdoba, np. na głowie, na ramieniu, na stopie, na dłoni. Zabawę powtarzamy.

Praca z podręcznikiem str. 22 – ćwiczenie koordynacji wzrokowo- ruchowej, grafomotoryki, sprawności manualnej i kreatywności. Dzieci zaznaczają drogę między pisanką a miejscem, gdzie się ukryła. Dekorują jedną z nich według własnego pomysłu.

Zabawy dowolne w ogrodzie

„Bieg z koszyczkiem” – zabawa z elementem rywalizacji. Rodzic ustawia dzieci w 2 rzędach, jedno za drugim. Pierwsze dziecko w każdym rzędzie biegnie z koszykiem pełnym pisanek do pustego koszyka naprzeciwko rzędu, wkłada tam 1 jajko i wraca do grupy, przekazując koszyk następnej osobie. Zabawa trwa do momentu, aż wszystkie jajka znajdą się w koszyku po przeciwnej stronie. Rodzic zwraca uwagę, że gdy w koszyku jest dużo jaj, zadanie trzeba wykonywać ostrożniej, aby jajka nie wypadły.

III CZĘŚĆ DNIA

„Koszyczek wielkanocny” – praca indywidualna z dzieckiem, ćwiczenie słuchu fonematycznego. Rodzic mówi wyrazy, dziecko dzieli je na sylaby, podaje ich liczbę (wyrazy: koszyczek, zajączek, kurczak, Wielkanoc, chlebek, sól, kiełbasa, jajko, obrus, baranek). Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – Rodzic kładzie przed dzieckiem obrazki zająca, kurczaka, koszyczka wielkanocnego. Dziecko wymienia jak najwięcej wyrazów związanych z obrazkiem i dzieli je na sylaby, np. zając: szary, duży, uszy, futerko, ogonek, nosek, wąsy.

„Wesołe jajo” – zabawa z podawaniem i ćwiczenie umiejętności składania życzeń. Dzieci siadają w kręgu, podają sobie jajo, gdy słychać muzykę. Gdy ta cichnie, dziecko, które ma jajko, mówi głośno Wesołych świąt!

„Wielkanocny koszyczek” – rozwijanie sprawności manualnej, odróżnianie elementów koszyczka wielkanocnego. Dzieci otrzymują gazety, formują z nich element do koszyczka, zasugerowany przez Rodzica, np. Potrzebuję do koszyczka: kiełbasę, jajka, chlebek. Dzieci mogą rwać gazetę na kawałki, zgniatać, by powstały odpowiednie kształty. Wszystko układają przed sobą. Na koniec Rodzic wyznacza koszyki na poszczególne produkty i prosi dzieci, by posegregowały swoje prace do odpowiednich koszyków.

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Temat dnia: Wzorzyste pisanki 31.03.2021

I CZĘŚĆ DNIA

Zabawy dowolne dzieci.

Zestaw ćwiczeń na rozruszanie.

„Małe i duże, białe i żółte” – poznanie budowy jajka. Rodzic pokazuje jajko kurze i przepiórcze, dopasowuje je do ilustracji ptaka. Prosi dzieci, aby ostrożnie na talerzyku zakręciły jajami (po kolei: 2 kurzymi i 2 przepiórczymi – jedno ugotowane drugie surowe). Pyta, co zauważyły. Te, które kręciły się szybko (czyli surowe), rozbija do miseczek. Dzieci porównują wielkości zawartości obu jajek. Rodzic omawia budowę: żółtko, białko, skorupka, błona. Potem kroi ugotowane jajka na pół, dzieci sprawdzają, czy jest w nich tyle samo białka i żółtka, co w surowych, czym się różnią od surowych.

„Wstążeczki” – ćwiczenie mięśni grzbietu. Dzieci siedzą na dywanie, trzymając w dłoni pasek krepiny. Przekładają go za plecami z ręki prawej do ręki, unoszą lewą rękę nad głowę i machają wstążeczką, opuszczają, przekładają za plecami wstążkę do ręki prawej, podnoszą ją nad głowę i machają. Ćwiczenie powtarzają 3 razy.

II CZĘŚĆ DNIA

„Pisanka jak iskierka” – wzmacnianie więzi w grupie. Dzieci siedzą w kręgu, Rodzic mówi: Wielkanocną pisankę puszczam w krąg, niech szybko wróci do moich rąk i przekazuje pisankę osobie siedzącej obok. Gdy pisanka wróci do Rodzica, podaje ją w drugą stronę.

„Znajdź swój sposób na ozdobienie pisanki” – przybliżenie tradycji ozdabiania jajek. Rodzic pokazuje dzieciom pisanki zdobione różnymi technikami, omawia te techniki (malowanie, oklejanie, wydrapywanie za pomocą igły lub wykałaczki). Następnie układa 4 różne pisanki w rzędzie, dzieci przyglądają się im chwilę i zamykają oczy. Rodzic zakrywa jedną z nich, a dzieci odgadują, jak wyglądała.

Jak zrobić oryginalne pisanki do koszyczka - Inspirowane SmakiemWoskowe, ażurowe, bezcenne. Odkrywamy świat pisanek | Artykuł | Culture.plPISANKI- małe cuda :) ręcznie wykonane Elbląg - Sprzedajemy.plPisanki na 10 sposobów. Pomysły na pisanki DIY - zrób to samWzór graficzny - Pisanki ze wzorkami

„Połówki pisanki” – zabawa w łączenie par. Dzieci otrzymują połowę kartonowej pisanki. Gdy Rodzic gra na bębenku, biegają po sali, na przerwę szukają swojej połówki, łapią się za ręce i wołają Wesołych świąt!

Praca plastyczna – ćwiczenie sprawności manualnej, grafomotoryki, kreatywności podczas przygotowywania pisanki. Dzieci poprawiają po śladzie szlaczki, kolorują wzory.

Nauczycielskie zacisze: Wielkanoc - karty pracy - pisanki kolorowanki, grafomotoryka, liczenie

Zabawy dowolne w ogrodzie

III CZĘŚĆ DNIA

„W wielkanocnym koszyczku” – zabawa z kodowaniem. Utrwalanie pojęć prawa strona, lewa strona. Rodzic rozdaje dziecku kratownicę oraz piktogramy: słońce, kwiaty (mały, średni, duży), miś (mogą być inne). Dzieci zakładają frotkę na lewą rękę i obracają się w lewą stronę, aby utrwalić pojęcia lewa strona, prawa strona. Następnie układają na kratownicy scenkę z dostępnych piktogramów. Opowiadają kolejno wymyślaną przez siebie treść, używając określeń nad, pod, z prawej strony, z lewej strony.

„Pisanki” – praca indywidualna z dzieckiem, usprawnianie motoryki małej. Dziecko lepi z masy solnej pisanki (duże, wielkości piąstki dziecka), maluje je w kolorowe kropki. Pozostawia do wyschnięcia. Masę solną Rodzic może przygotować wspólnie z dzieckiem, ćwicząc tym samym jego ręce. Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – dziecko lepi z plasteliny: koszyczek (miseczkę), jajka, które ozdabia kropkami, i wałeczkami.

„Duża do dużej, mała do małej” – odróżnianie wielkości. Rodzic rozkłada na dywanie, w dość dużych odstępach, pisanki (duże i małe, różne kolory, bez wzorów wycięte z bloku technicznego). Dzieci wybierają z koszyka po 1 jajku białym. Gdy Rodzic gra na tamburynie, dzieci chodzą po dywanie. Na przerwę układają swoje pisanki obok kolorowych, tak by pasowały do nich rozmiarem. Ponownie wybierają z koszyka po jajku i zabawa trwa dalej.

„Moja kolorowa pisanka” – wykonanie pisanek według instrukcji. Rodzic przygotowuje na stolikach rzeczy potrzebne do wykonania pisanki (jajko dla każdego dziecka, plastikowe pudełko z pokrywką, ryż, barwnik, pipetę, osłonę na stół). Prosi dzieci o ozdobienie pisanki zgodnie z instrukcją: – Wsyp ryż do pudełka, dodaj barwnik, wymieszaj wszystko łyżką. – Włóż do środka jajko, zamknij pojemnik. – Mieszaj jajko w ryżu, łagodnie potrząsając pudełkiem. –  Wyjmij jajko, pozostaw do wyschnięcia.

Żyj Pięknie - Zrób coś z niczego. - Umaluj jajka w ryżu - Dekoracje

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Miłej zabawy.

Temat dnia: Świąteczne zwierzaki: baranki, króliki i kurczaki 01.04.2021

I CZĘŚĆ DNIA

Zabawy dowolne dzieci.

Poranna chwila ruchu.

„Głośne zwierzątka” – zabawa twórcza. Dzieci siadają w kole, Rodzic rozdaje instrumenty (grzechotki, trójkąty, kołatki), na dywanie kładzie po 1 instrumencie. Losuje obrazek zwierzęcia(zająca, kurczaka, baranka) i kładzie go przy jednym z instrumentów, co oznacza, że grają tylko te dzieci, który mają ten instrument. Gestem ręki ucisza orkiestrę i losuje następny. Zabawę powtarzamy, losującym jest dziecko.

„Szybkie pisanki” – ćwiczenie obręczy barkowej. Rodzic oznacza taśmą linię startu i mety (dość duża odległość). Dzieci ustawiają się na starcie, rzucają jajkami w stronę mety. Przeliczają, ile jajek udało im się dorzucić do mety. Rodzic zapisuje wynik. Zabawę można powtarzać

II CZĘŚĆ DNIA

„Tańczące zwierzaki” – zabawa ruchowa z muzyką. Rodzic włącza wybraną muzykę do zabawy ruchowej i zaprasza dzieci do wykonywania ruchów zgodnie z poleceniem lektora.

„Piosenka wielkanocna” – zabawy i marsz przy piosence. Piosenka wielkanocna sł. Agnieszka Galica, muz. Tadeusz Pabisiak

Ref: Idą święta wielkanocne, idą święta.

O tych świętach każdy zając pamięta.

Do koszyczka zapakuje słodycze

i na święta ci przyniesie moc życzeń.

Ref: Idą święta wielkanocne, idą święta.

O tych świętach i kurczątko pamięta.

W żółte piórka się ubierze wesołe.

Wśród pisanek będzie biegać po stole.

Ref: Idą święta wielkanocne, idą święta.

O tych świętach nasz baranek pamięta.

Ma na szyi mały dzwonek dźwięczący.

Będzie dzwonił, będzie skakał po łące

Święta (x4)

R. pyta o poszczególne zwierzątka z piosenki (jak się zachowywały, co robiły, jak wyglądały). Następnie zaprasza dzieci do powtórzenia słów refrenu (dzieci jednocześnie maszerują za R.). Potem R. zaprasza dzieci do koła wiązanego. Podczas zwrotki chodzą po kole, podczas refrenu zatrzymują się i pokazują ruchy zwierzątek z piosenki i śpiewają (zając – kucają, marszczą nosek; kurczątko – machają łokciami -skrzydłami; baranek – przykładają piąstki do głowy jak rogi). W kolejnej zabawie dzieci dobierają się parami, podczas refrenu naśladują zwierzęta według powyższego opisu, a podczas zwrotki tańczą w kółeczkach. Następnie dzieci siadają w rozsypce na dywanie. R. rozdaje trójkąty, grzechotki i kołatki, dzieci z poszczególnymi instrumentami siadają w swoich grupach. Podczas refrenu grupy po kolei wybijają rytm, R. wskazuje, która grupa gra: zając – grzechotka, kurczak – kołatka, baran – trójkąty. Na słowa święta wszyscy grają cicho na 2/4. •

„Bezpieczne zwierzęta” – zabawa słuchowa. R. przydziela każdemu dziecku rolę jakiegoś zwierzęcia (oznacza dzieci szarfami, baran: białe, zając: niebieskie, kurczak: żółte). Zwierzątka swobodnie oczekują na dywanie, nasłuchują dźwięków. Gdy usłyszą głos zwierzęcia, które im zagraża – uciekają z dywanu pod ścianę. Gdy dźwięk milknie, powoli wracają na swoje miejsce. Dźwięki ostrzegawcze to: dla barana – wycie wilka, dla zająca – głos jastrzębia, dla kurczaka – kot. Zanim zabawa się rozpocznie, R. zapoznaje dzieci z odgłosami, omawia je, sprawdza, czy dzieci zapamiętały, który odgłos łączy się z danym zwierzęciem.

Podczas odtwarzania dźwięku może ewentualnie „podpowiadać” kolorową karteczką: białą, niebieską lub żółtą. •

Ćwiczenia gimnastyczne.

III CZĘŚĆ DNIA

„Mówimy wyraźnie” – praca indywidualna z dzieckiem, rozwijanie słuchu fonetycznego, ćwiczenie tempa wypowiedzi. R. z dzieckiem ćwiczy tempo wypowiedzi, dziecko powtarza po R. zdania, jednocześnie klaszcząc. Zdania dotyczą Wielkanocy, np. Królik ma długie uszy. Kurczaczki są żółte. Ala niesie wielkanocny koszyczek. Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – R. mówi zdania dotyczące Wielkanocy, dzieląc je na sylaby, mówi wolno i wyraźnie, potem szybciej, ale równie wyraźnie. Dziecko powtarza zdania za R.

„Kolory zwierząt” – zabawa ruchowa z elementami języka angielskiego. R. rozkłada na dywanie 3 obręcze hula- hoop, a w nich dwustronne ilustracje zwierzątek wielkanocnych (zając – grzechotka, kurczak – kołatka, baran – trójkąt). Pyta dzieci o kolory zwierzątek, po każdej odpowiedzi podaje nazwę koloru po angielsku, np. Jakiego koloru jest baranek? Biały, czyli white (czyt. łajt); Kurczak – żółty, czyli yellow (czyt. jeloł), Zając – szary, czyli grey (czyt. grej). R. przypomina, jakie instrumenty wiązały się z poszczególnymi zwierzątkami, gdy dzieci uczyły się „Piosenki wielkanocnej”. Następnie włącza wersję instrumentalną piosenki.

Dzieci maszerują wokół obręczy. Gdy R. gra na jednym z trzech instrumentów, dzieci ustawiają się przy obręczy z odpowiednią ilustracją (zając – grzechotka, kurczak – kołatka, baran – trójkąt). Po każdej zwrotce następuje pauza, dzieci sprawdzają, czy ustawiły się przy odpowiednim zwierzątku, jeśli nie – zaczynają zabawę od początku. Zabawę kontynuujemy, aż wszystkie zwierzątka poprawnie zostaną połączone z dźwiękiem instrumentu. Następna zabawa polega na tym, aby dopasować angielską nazwę koloru danego zwierzęcia do obrazka. Na hasło white ustawiają się obok baranka, na hasło grey – obok zajączka, na hasło yellow – obok kurczaczka.

„Pisanka do muzyki” – zabawa plastyczna przy dźwiękach piosenki. Dzieci stemplują pisankę (jajko narysowane na białej kartce A4) przy dźwiękach „Piosenki wielkanocnej” za pomocą korków od wina lub innych przedmiotów maczanych w farbach.

Stemplowane pisanki, czyli farbkowe zabawy z maluchem - Pomysłowe Smyki Mamy - nasz kreatywny świat

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Miłej zabawy

Temat dnia: Piaskowe pychotki z pieca 02.04.2021

I CZĘŚĆ DNIA

Zabawy dowolne dzieci.

Chwila dla rozruszania się.

„Wielkanocne pyszności” – degustacja. R. rozkłada na stoliku słodkości typowe dla świąt wielkanocnych. Dzieci oglądają wypieki, nazywają je, jeśli potrafią (mazurek, baba wielkanocna), próbują. R. zaprasza dzieci do zabawy: chowa w różnych miejscach w sali jajka czekoladowe. Zadaniem dzieci jest odnalezienie wszystkich i przyniesienie na dywan (jajek jest tyle ile dzieci). Gdy uda się znaleźć wszystkie, dzieci częstują się słodkościami.

„Gdzie jest babka?” – ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Dzieci chodzą po sali, dłoń wyciągnięta do przodu, na niej leży woreczek. Na sygnał R. zatrzymują się, stają w lekkim rozkroku, przekładają woreczek do drugiej ręki nad głową, wokół brzucha, wokół kolan prawej i lewej nogi. Ćwiczenie powtarzają 3 razy.

II CZĘŚĆ DNIA

„Piękne mazurki” – zabawa konstrukcyjna. R. pokazuje ilustracje mazurków,

Mazurki wielkanocne | KalendarzRolnikow.plPrzepis - Wielkanocny mazurek z powidłami śliwkowymi przepis - Gotujmy.plMini mazurki kajmakowe - PrzyslijPrzepis.plNajlepsze przepisy na wielkanocne mazurkiMini mazurki - słodkie pisanki - Przepis | Dr. OetkerPrzepis - Mini mazurki wielkanocne przepis - Gotujmy.plMAZURKI WIELKANOCNE - ŚWIĄTECZNE - Dąber Cukiernia, Ciastkarnia Stare Załubice, Nowe Załubice, producent wyrobów cukierniczych oferuje ciasta, torty, wyroby cukiernicze - daber.pl

omawia produkty użyte do dekoracji, pyta dzieci, czy wzory coś im przypominają. Następnie rozdaje duże kolorowe kartki (spód mazurka). Na nich dzieci układają wzory z wykorzystaniem dostępnych w domu elementów.

„Piórko kurczaczka” – ćwiczenia oddechowe. R. rozrzuca na dywanie pióra. Dzieci biegają wokół. Na sygnał R. (klaśnięcie) dzieci podnoszą piórko, kładą na dłoni i delikatnie dmuchają na nie, obserwują opadanie na dywan, znowu biegają.

„Malutkie mazurki” – prace gospodarcze. R. rozkłada na stolikach produkty potrzebne do zrobienia mini mazurka (kajmak (kilka puszek), wafle andruty (w małych kwadracikach), nożyki, wiórki kokosowe, rodzynki, kandyzowana skórka pomarańczy, płatki migdałów, pokruszone bezy). Dzieci smarują 3 wafle kajmakiem, układają je jeden na drugim. Całość ozdabiają według własnych pomysłów. R. zapakowuje „mazurki” w celofan, przewiązuje wstążeczką, będzie to prezent dla kogoś bliskiego.

Film z tradycjami wielkanocnymi

Zabawy dowolne w ogrodzie.

III CZĘŚĆ DNIA

„Babeczki” – praca indywidualna z dzieckiem, ćwiczenie grafomotoryki i chwytu pęsetkowego. Dziecko rysuje babeczki w kształcie koła – tyle, ile zmieści na kartce- blaszce. Stara się narysować ich bardzo dużo. Zaczyna od rysownia dużych babeczek, stopniowo zmniejszając ich wielkość. Następnie dekoruje je, posypując kolorowym konfetti. Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – dziecko rysuje babki świąteczne w kształcie figur geometrycznych: koła, trójkąta i kwadratu. Stara się zmieścić na kartce jak najwięcej figur. Nakleja na nie kolorowe konfetti.

„Świąteczne baby” – naśladowanie czynności. Dzieci wykonują czynność, o której mówi R.: Wsypujemy mąkę (trzymanie niewidzialnej torebki i wsypywanie mąki do miski), wbijamy jajka (stukanie piąstką o piąstkę), dolewamy mleka (powtarzają chlup, chlup), wsypujemy szczyptę soli i proszku do pieczenia (posypywanie palcami jednej i drugiej ręki), mieszamy (piąstka zatacza koła nad dywanem), ugniatamy (obie dłonie dociskają dywan), formujemy babkę (imitowanie ruchu formowania kształtu z ciasta), zanosimy do pieca (przenoszenie w inne miejsce).

„Co to za zapach?” – rozwijanie zmysłu węchu. R. przypomina dzieciom, jak się prawidłowo oddycha, następnie zaprasza do zabawy. Wkłada kilka produktów do próbówek (lub słoiczków), zasłaniając zawartość. Stawia próbki na obrazku danego produktu, odwróconym ilustracją do dołu. Dzieci będą odgadywać po zapachu ich nazwy. Chętne dziecko podchodzi, odkręca nakrętkę, wącha i zgaduje, co jest w środku. Może odwrócić obrazek dopiero, gdy jest pewne, jaka jest zawartość próbki. Jeden produkt mogą odgadywać 2, 3 osoby i wspólnie ustalać odpowiedź. Produkty (skórka pomarańczy, cytryny, babka wielkanocna, pokruszona czekolada, liście mięty) i ich obrazki

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Miłej zabawy.

Temat dnia: Grześ polubił wieś. 06.04.2021

I CZĘŚĆ DNIA

Zabawy dowolne w sali.

„Kogo spotkaliśmy na wsi?” – rozpoznawanie zwierząt po odgłosach. Dzieci siadają w kole. Każde trzyma jakąś zabawkę zwierzę. W środku koła stoją ławeczki. Gdy dzieci usłyszą dźwięki wydawane przez swoje zwierzę (nagrania z zasobów R. lub dźwięki naśladowane przez R.), ustawiają je na ławeczce i wracają na swoje miejsce. W drugiej części zabawy, gdy wszystkie zwierzęta są już na ławeczkach, R. ponownie odtwarza dźwięki, a wskazane przez niego dziecko pokazuje odpowiednie zwierzę na ławeczce i wymienia jego nazwę. Dostaje brawa. Dzieci wspólnie z R. dzielą zabawki na ssaki i ptaki.

„Skaczące kózki” – ćwiczenie powiększające pojemność płuc. R. rozkłada na stolikach sylwety kóz. Dzieci klęczą przed stolikami, tak by mieć usta na wysokości blatu. Dmuchają na sylwety (wdech i wydech ustami). Starają się ich jednak nie zrzucić ze stołu, tylko przesuwać po blacie.

II CZĘŚĆ DNIA

„Krysia Kuna i kogut dla Kiciusia” – rozmowa o mądrości na podstawie opowiadania.

Krysia Kuna i kogut dla Kiciusia Maciejka Mazan

Tego dnia przedszkolaki czekała niespodzianka. Przed przedszkolem stał zaparkowany autobus. Kiciuś, który codziennie przychodził do przedszkola z zamkniętymi oczami, natychmiast się obudził. – Jedziemy zobaczyć krowy? – spytał. – I nie tylko – powiedziała tajemniczo pani. Chyba mówiła coś jeszcze, ale Kiciuś nie słuchał, tylko od razu wskoczył do autobusu. Nawet nie pożegnał się z tatą! – Muszę jeszcze raz obejrzeć tę wyrzutnię mleka – wyjaśnił Krysi Kunie, która usiadła obok niego. – Natychmiast jak dorosnę, kupię sobie krowę. – O, to jeszcze trochę poczekasz, Kiciusiu – odezwała się pani, która go usłyszała. – Niezbyt długo. Zaraz jak pójdę do pierwszej klasy – odparł Kiciuś. – Chyba już bardziej dorosłym być nie można? Wkrótce autobus się zatrzymał. Kiciuś wysiadł i rozejrzał się podejrzliwie. – Wracamy do środka! – krzyknął do przedszkolaków. – To nie to miejsce, w którym były krowy! – Kiciusiu, krowy są także tutaj – zapewniła pani. Kiciuś zrobił wielkie oczy. – Serio? Krowy są w więcej niż jednym miejscu? – spytał i usiadł z wrażenia. Ale zaraz musiał wstać, bo pani ruszyła z nimi piaszczystą drogą, po której obu stronach były pola: z jednej strony na polu rosło zboże, a z drugiej – jakieś zielone listeczki. – Ale pachnie – odezwała się Trusia Kapuścińska. – To pole kapusty – wyjaśniła pani. Trusia spojrzała na nią nieufnie. – Przecież kapusta jest wielka, większa od mojej głowy! – Bo to jeszcze bardzo młoda kapusta – odparła pani. – Można powiedzieć, że na tym polu jest takie kapuściane przedszkole. Okazało się, że na wsi jest inaczej niż w mieście: powietrze pachnie, jest mniej hałasu, a więcej śpiewu ptaków i nigdzie nie było widać wieżowców, tylko jeden mały domek ogrodzony płotem. A przy furtce w płocie stała miła pani, która zaprosiła przedszkolaki do zwiedzania prawdziwego wiejskiego gospodarstwa. – Ale ten ptak głośno krzyczy – odezwała się Krysia Kuna. – Bo to kogut i nie krzyczy, tylko pieje – wyjaśniła pani z gospodarstwa. – To taki żywy budzik, który odzywa się już o świcie! – A gdzie są krowy? – chciał wiedzieć Kiciuś. – Interesujesz się krowami? – zdziwiła się pani. – Bardzo! – zawołał Kiciuś. – Zamierzam być krowim posiadaczem! Na razie chciałem mieć jedną krowę, bo więcej nie zmieści się na balkonie. Ale tata się nie zgodził, chociaż obiecałem, że będę ją codziennie wyprowadzał na spacer… To była bardzo ciekawa wycieczka i kiedy przyszedł czas, żeby opuścić gospodarstwo, Krysia Kuna podeszła do pani, trzymając pod pachą koguta. – Chciałabym go kupić – oznajmiła. – Żeby pomóc Kiciusiowi. On się nigdy nie może obudzić na czas, a z tym kogutem będzie mu o wiele łatwiej. No, i kogut też jest ze wsi, więc to prawie krowa, prawda?

R. prowadzi rozmowę w oparciu o tekst, zadaje pytania dotyczące treści, naprowadzając dzieci na wyciągnięcie wniosków, że miasto i wieś różnią się od siebie (prosi o podanie różnic), ale te różnice są wartościowe (ważne, istotne, potrzebne). Każde z tych miejsc ma swoje typowe cechy, co sprawia, że niektórzy ludzie wolą mieszkać i pracować w mieście, inni na wsi. R. dopytuje, jakie mogą być według dzieci powody takich wyborów (co jest według nich ładniejsze, wygodniejsze do życia na wsi, a co – w mieście). Dopytuje dzieci, czy miejsce zamieszkania wiąże się z tym, że ktoś charakteryzuje się pewnymi cechami (wiedza, mądrość, dobro itp.) czy są to cechy niezależne od miejsca.

„Gdzie jest kogut?” – zabawa poszukiwawcza typu ciepło – zimno. Przed zabawą R. przypomina zasady zabawy w ciepło – zimno. Dzieci siadają w kole. R. zakrywa oczy wybranemu dziecku i chowa koguta -zabawkę w sali (inne dzieci widzą to miejsce). Dziecko odkrywa oczy i szuka koguta, zgodnie ze wskazówkami pozostałych dzieci.

„Dary ze wsi” – przybliżenie wiedzy o palmie wielkanocnej. R. pokazuje dzieciom palmę wielkanocną. Wspólnie omawiają, przypominają, z czego jest zrobiona. R. udostępnia dzieciom ilustracje (plansze dydaktyczne) miasta: parków, ulic, zielonych terenów, klombów. Dzieci wyszukują na nich elementy palmy. Następnie R. pokazuje ilustracje wsi: pól, łąk, lasów. Dzieci szukają miejsc, skąd pochodzą zasuszone części palmy.

Miasto - środowisko w którym żyję

WIEŚ - ŚRODOWISKO, W KTÓRYM ŻYJĘ PLANSZA EDUKACYJNA

„Turniej wiedzy o wsi” – dzielenie się zdobytą wiedzą, odróżnianie prawdy od fałszu. R.  podaje różne stwierdzenia dotyczące wsi, a dzieci mówią: tak lub nie. Za każdą poprawną odpowiedź zespół otrzymuje żeton. Zdania: – Kura znosi jajka. – Kwiaty rosną tylko na wsi. – Krowy pasą się na łąkach. – Krowy dają czekoladę. – Kot budzi rano ludzi pianiem. – Kury mieszkają w budzie. – Kaczki mają cztery łapy. – Kogut ma kolorowy ogon z piór.

Zabawy dowolne w ogrodzie.

III CZĘŚĆ DNIA

„Pomieszane pisanki” – praca indywidualna z dzieckiem, ćwiczenie spostrzegawczości, ćwiczenia grafomotoryczne. R. układa przed dzieckiem pisanki złożone z 2 niepasujących do siebie połówek. Dziecko układa je poprawnie (zaczyna od pisanek różniących się kolorami). Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – dziecko rysuje na pisankach wzory wylosowane z koszyczka.

„Siała baba mak” – zabawa ruchowa. Dzieci trzymają się za ręce i chodzą dokoła w rytm popularnej rymowanki „Siała baba mak”. Zatrzymują się, powtarzają ruch siania wskazany przez R. (np. ręka sypie mak tylko z jednej strony na wysokości bioder, kolan, za plecy).

„Domki dla zwierząt” – ćwiczenia manualne. Dzieci wycinają lub wydzierają z kolorowych gazet zdjęcia zwierząt, naklejają je na kartkę i dorysowują zwierzęciu domek. Gotowe prace układają na dywanie, nazywają swoje zwierzęta. R. zadaje pytania dotyczące poszczególnych zwierząt (na temat niemądrego zachowania w stosunku do nich, np. zabieranie chomikowi jedzenia i śmianie się z niego, gdy próbuje je odzyskać, biegając za dzieckiem). Wniosek z rozmowy powinien być następujący: Powinniście umieć odróżnić dobre zachowanie od złego, wybrać właściwe, czyli mądre postępowanie w stosunku do zwierząt.

Ćwiczenia grafomotoryczne

Szlaczki do druku – nauka pisania liter, cyferek, rysowanie po śladzie [26 WZORÓW] | Mamotoja.pl

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Temat dnia: Skąd się wzięła pisanka 07.04.2021

I CZĘŚĆ DNIA

Zabawy dowolne .

Ćwiczenia poranne.

„Sztuczki z jajkiem w tle” – działania eksperymentalne. R. mówi do dzieci: Pewien mądry uczony o imieniu Arystoteles zastanawiał się, co było pierwsze – jajko czy kura? Do tej pory uczeni nie znaleźli na to pytanie odpowiedzi. Za to wielu z nich przeprowadziło eksperymenty z jajkiem. Dziś spróbujemy powtórzyć kilka z nich. Zabawa nr 1: R. stawia przed dziećmi spodeczki z rozbitymi jajkami i butelki plastikowe. Zadaniem dzieci jest włożenie żółtka do środka butelki, tak by się nie rozlało. Dzieci eksperymentują, poszukując odpowiedzi. Po kilku próbach R. pokazuje, jak to zrobić w sposób optymalny: należy ścisnąć butelkę, przyłożyć wlot delikatnie do żółtka, rozluźniać ucisk, a na koniec przekręcić butelkę, by żółtko wpadło na dno. Dzieci próbują powtórzyć eksperyment. R. prosi o wyjęcie żółtka z butelki. Dzieci powinny już wywnioskować, że ponownie trzeba ją ścisnąć. Zabawa nr 2: Dzieci biorą do rąk 2 jajka (jedno gotowane, drugie surowe, ale R. nie wspomina o tym), zakręcają nimi na stoliku (jak bączkami). Obserwują, które jajko kręci się szybko, a które wolniej. R. przygotowuje kilka par do sprawdzenia. Zaznaczają flamastrem te jajka, które kręciły się szybciej. Na koniec R. mówi: Jajko, które jest ugotowane na twardo, kręci się szybko. To, które ma w sobie płynną, surową zawartość, kręci się wolniej. Sprawdźmy, czy to prawda. Oznaczyliśmy kilka jajek flamastrem, bo kręciły się szybciej niż pozostałe. Sprawdźcie, rozbijając skorupkę, czy są surowe, czy ugotowane. Potem chętne dzieci sprawdzają, czy jajka, które kręciły się wolniej, faktycznie są surowe (wrzucają je ostrożnie z niewielkiej wysokości do głębokiej miski).

„Kurka na grzędzie” – usprawnianie stóp. Dzieci kolejno chodzą bosymi stopami po linie rozłożonej na dywanie: bokiem (środkiem stopy, na palcach), prosto.

II CZĘŚĆ DNIA

Kącik Dobrego Startu pod redakcją naukową prof. Marty Bogdanowicz.

„Nietypowe instrumenty” – ćwiczenia ruchowo -słuchowe. Rodzice rozdają różne przedmioty wydające dźwięk (dzwoneczki, plastikowe butelki z grochem, drewniany patyk i klocek, tamburyn, plastikowy kubek po jogurcie i metalową zakrętkę od słoika z naciągniętą aptekarską gumką, piszczące zabawki itp.). R. mówi: Zaśpiewamy piosenkę „Dzwon” (tekst  i kod do piosenki z dnia 30.03.2021), grając jednocześnie na przygotowanych instrumentach. Po krótkiej zabawie muzycznej R. dodaje: Nasze ciało też wydaje dźwięki, nie tylko wtedy, gdy mówimy i śpiewamy. Dłonie klaszczą, nogi tupią, palce pstrykają. Chętne dzieci prezentują te dźwięki. Na zakończenie śpiewają piosenkę z jednoczesnym „graniem” na instrumentach.

„W parach” – ćwiczenia ruchowo -słuchowo- wzrokowe. Dzieci siadają w kręgu. N. pokazuje KDS – wzór 15

Co widzicie na obrazku? Jak ułożone są linie we wzorze: są poziome, czyli leżące, czy pionowe, czyli stojące?, Ile ich jest? R. tak kierują rozmową, żeby dzieci wyciągnęły wnioski, że dwa to para i podaje, że są to linie ukośne. Następnie mówi: Dobierzcie się w pary. Stańcie naprzeciwko siebie, złapcie się za ręce. A teraz podnieście ręce nad głowę i utwórzcie z rąk kształt dzwonu, jak na wzorze z KDS – wzór 15. R. podsuwa dzieciom pomysły na krótkie zabawy w parach (tworzenie w rąk „krzesełka”, zabawa w „łapki”, klaskanie, masażyki itd.

„Pisanka” – układanie i opowiadanie treści obrazka. R. rozkłada przed dziećmi (nie po kolei) 3 obrazki (kura, kura z jajkiem, jajko i farby),  Dzieci opowiadają ich treść, układają prawidłową kolejność, wnioskują, dlaczego jest właśnie taka. Dokłada czwarty, pusty obrazek i pyta dzieci, co powinno się na nim znaleźć zgodnie z historyjką (powstanie pisanka).

GRUBA KURAKura Z Jajkami W Koszu | Darmowy WektorCukrowe pisanki – Coś Ciekawego Dla Dzieci

„Jajeczny slalom” – zabawa ruchowa z omijaniem. R. ustawia pachołki w  rzędzie. Dzieci turlają jajka do mety slalomem.

„Czy jajko jest podobne do kury?” – dostrzeganie podobieństw i różnic. Dzieci przyglądają się kurze oraz jajku. Zastanawiają się, czy jajko jest podobne do kury, wymieniają podobieństwa (jeśli takie dostrzegają) i różnice.

„Co powstało?” – rozwijanie kreatywności i motoryki małej. R. wiesza na tablicy historyjkę obrazkową o tematyce wielkanocnej i prosi o wymyślenie i dopowiedzenie zakończenia. Następnie rozdaje dzieciom białe kartki. Dzieci rysują pisanki.

Zdalne nauczanie - Smerfy - Przedszkole Publiczne 14

Zabawy dowolne w ogrodzie.

III CZĘŚĆ DNIA

„Zabawy ze słowami” – praca indywidualna z dzieckiem, stosowanie w zdaniach odpowiednich form rzeczowników oraz czasowników w czasie przyszłym i przeszłym. R. mówi zdanie, dziecko dopowiada brakujący wyraz, np. Oto kot, bawię się z… (kotem). Mam pieska, bawię się z… (pieskiem). Oto miseczka, wlewam mleko do… (miseczki). To duża kanapa, kot wskakuje na… (kanapę). To wysoki płot, kot wskoczy na… (płot). Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – R. mówi zdanie, dziecko zadaje dowolne pytanie pasujące do zdania. Przykłady zdań i pytań: R.: Pies stoi przy drzwiach. Dz.: Gdzie stoi pies? Albo: Kto stoi przy drzwiach? R.: Mama wróciła z pracy bardzo zmęczona. Dz.: Skąd wróciła mama? Albo: W jakim nastroju wróciła mama?

„Kurniki” – zabawa ćwicząca szybkość wykonywania ruchów. R. układa na dywanie szarfy -kurniki (maksymalnie po 4). W środku każdej szarfy leży kilka szarf. Gdy R. wystukuje wolny rytm na kołatce, dzieci chodzą po sali. Gdy wystukuje rytm szybki – dzieci uciekają do wyznaczonych kurników, tam zakładają na siebie szarfę. W kurniku może być tylko tyle dzieci- kur, ile jest szarf, więc jeśli zabraknie szarfy dla dziecka w jakimś kurniku, biegnie do kolejnego. Zabawę powtarzamy kilka razy. Najlepiej, żeby w kolejnej zabawie dzieci trafiały za każdym razem do innej obręczy -kurnika.

„Kurza rodzinka” – zabawa teatralna. R. przygotowuje sylwety kur, kogutów i kurczaków na patyczkach. Dzieci bawią się nimi w parach, wcielając się w rolę zwierząt. R. podaje tematy: mama uczy kurczaczka wyszukiwania ziarenek; kogut opiekuje się rodziną na spacerze; kogut obudził całe gospodarstwo i swojego kurczaczka głośnym pianiem; kurczaczek postanowił zwiedzić podwórko, a rodzice go szukali. Dzieci mogą przygotować scenografię z klocków.

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Temat dnia: Mamy i ich dzieci 08.04.2021

I CZĘŚĆ DNIA

Zabawy dowolne.

Ćwiczenia poranne

„Wiejskie podwórko i para karteczek” – zagadka obrazkowa. R. prezentuje tablicę dydaktyczną „Wiejskie podwórko”. Zakrywa zwierzęta znajdujące się na tablicy (każde zwierzę zasłania 2 karteczkami różnego koloru, np. świnkę – białą i niebieską kartką). Zwraca się do dzieci: Aby odgadnąć, jakie zwierzę chodzi po podwórku, musicie zdjąć z niego parę kartek. Ile to jest para? Policzmy. Dzieci liczą, następnie rzucają kostką z kolorami. R. odrywa za każdym razem tylko jedną karteczkę(w kolorze, jaki pokazała kostka), mimo iż kolory powtarzają się. Dzieci próbują odgadnąć, jakie zwierzę jest na obrazku. Gdy zgadną, mogą zdjąć drugą karteczkę i odsłonić całe zwierzę.

WIEJSKIE ZWIERZĘTA PLANSZA

„Koniki na łące” – rozwijanie ogólnej sprawności. R. wyznacza gospodarzy i koniki (konikom rozdaje szarfy, które dzieci wkładają z tyłu za pasek, jak ogon). Gospodarze ganiają koniki i odbierają im ogonki, koniki starają się do tego nie dopuścić. R. wyznacza czas zabawy, potem następuje zmiana. Zabawę powtarzamy kilka razy.

II CZĘŚĆ DNIA

„Jaka jest mama?” – burza mózgów, opisywanie cech. R. wiesza na tablicy ilustracje: krowy, kotki, owcy. Pyta, jaka ich zdaniem może być każda z tych zwierzęcych mam. Odpowiedzi dzieci zapisuje na kartonie. Zadaje pytania pomocnicze, by przy każdej postaci dzieci powiedziały, że jest kochana, kocha swoje dziecko.

KROWA KOTKA OWCA

„Była sobie żabka” – ilustrowanie ruchem treści piosenki. R. mówi: Dziecko z mamą tworzą parę. Mama jest mądra, dziecko dzięki niej też staje się mądre.

Posłuchajmy piosenki o pewnej żabce. Czy ona też była mądra?

Była sobie żabka mała sł. i muz. Tradycyjne

R. pyta: Czy ta żabka była mądra i słuchała swojej mamy? O czym powinna pamiętać? Czy mała żabka mogła spacerować sama? Dzieci zwierząt też powinny słuchać swoich mam, zanim nie urosną. Od mamusi nauczą się wielu potrzebnych rzeczy. R. włącza piosenkę, dzieci pokazują jej treść ruchem, naśladując R. (układ wg pomysłu R.), próbują śpiewać.

Praca z podręcznikiem str.23 – rozwijanie wiedzy przyrodniczej i wiedzy ogólnej, ćwiczenie sprawności manualnej. Dzieci łączą w pary mamę i jej dziecko za pomocą nalepek ze śladami, następnie wybierają zwierzątko pasujące do koszyczka wielkanocnego i nalepiają je obok koszyczka.

Zabawy dowolne w ogrodzie.

III CZĘŚĆ DNIA

„Zwierzątka” – ćwiczenie percepcji wzrokowej, praca indywidualna z dzieckiem. Dziecko wśród rozsypanych sylwet zwierząt wyszukuje takie, które pasują do podanego przez R. opisu, np.: Wyszukaj tylko te, które mają cztery nogi; potrafią siedzieć; składają jajka; są silne; maja pazury; mają pióra; mają futro; są małe; potrafią latać. Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – dziecko i R. siadają naprzeciwko siebie, patrzą sobie w oczy. Dziecko powtarza ruchy oraz miny, jakie wykonuje R.

„Kaczuszki” – zabawa ruchowa do znanej melodii. Dzieci tańczą w parach poznany układ ruchowy do utworu „Kaczuchy” Przypominają go wraz z R. bez melodii, następnie z melodią.

„Duży i mały to też para” – dobieranie par przeciwstawnych. Dzieci wyszukują w sali różne rzeczy należące do tego samego rodzaju, tworzą z nich parę, tak by jeden element był mniejszy, a drugi większy, np. duża i mała kredka, klocki, książeczki, lale, misie, auta). Wszyscy siadają w kole ze swoimi przykładami i prezentują je pozostałym.

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Temat dnia: Puszysty kotek lubi motek. 09.04.2021

I CZĘŚĆ DNIA

Zabawy dowolne

Ćwiczenia poranne

„Rysujemy kotka” – zabawa ruchowa z pokazywaniem, rysowanie postaci kota. Dzieci słuchają piosenki „Rysujemy kotka”

R. śpiewa i palcem rysuje treść na sobie i w powietrzu: Rysujemy kotka sł. i muz. Katarzyna Kulikowska

Tu kółeczko, tu kółeczko. (kreślenie kółeczek na wysokości oczu)

Tu małe usteczka. (rysowanie uśmiechu)

To o kotku z czarną łatką (wskazuje na siebie)

krótka jest bajeczka.

Tu wąsiki, (rysuje wąsy palcami wskazującymi)

tu ogonek, (pokazuje ręką z tyłu długi ogon)

uszka dwa. (przykłada piąstki do głowy)

Małe łapki i pazurki kotek ma. (dłonie na wysokości oczu – drapią powietrze)

Dzieci naśladują ruchy R., próbują śpiewać. Następnie siadają w kole, na dużych arkuszach rysują kota według instrukcji z piosenki. Kolorują czarną łatkę

„Kocie grzbiety” – usprawnianie obręczy barkowej. Dzieci poruszają się po dywanie na czworakach (nie na kolanach!) do piosenki „Rysujemy kotka”. Na przerwę w melodii robią koci grzbiet.

II CZĘŚĆ DNIA

„Puszysty kot” – praca zbiorowa. R. włącza dowolną muzykę relaksacyjną i rozkłada na stoliku duży szablon kota – do wspólnego ozdobienia przez wszystkie dzieci. Dzieci używają do tego włóczki w różnych kolorach, przyklejają kreseczki, ślimaki, tworzą wzory na kocie, doklejają wąsy, pompony. R przyczepia obok kota motek. Wyjaśnia znaczenie słowa motek, prosi dzieci o powtórzenie. Pyta: Czy ktoś z was ma w domu kota? Zauważyliście, w jaki sposób koty czyszczą swoje piękne puszyste futerko?

„Motek i kotek” – zabawa rytmiczna. Dzieci wystukują rytmicznie zdanie: Kotek, kotek lubi motek – głośno, cicho, umiarkowanie. Następnie R. pokazuje gałązki bazi z palmy wielkanocnej, pozwala dzieciom delikatnie dotknąć, powąchać. Jeśli dzieci same nie wpadną na skojarzenie bazi z futrem kota, R. pyta, czy bazie coś im przypominają, czy są tak samo puszyste i delikatne jak koty. Właśnie dlatego często nazywane są wiosennymi kotkami na drzewach.

Praca z podręcznikiem str.24 – kodowanie, ćwiczenie koordynacji wzrokowo- ruchowej i sprawności manualnej. Dzieci rysują palcem drogę kota do kłębka, przeliczają kostki. Taką samą drogę projektują na dolnej kratownicy, korzystając z nalepek.

Ćwiczenia gimnastyczne

Zabawy dowolne w ogrodzie.

III CZĘŚĆ DNIA

„Przewlekanki” – praca indywidualna z dzieckiem, ćwiczenie w przewlekaniu, wiązanie supełków według instrukcji słownej. R. przygotowuje prostokątny kartonik, na brzegach wycina dziurkaczem otwory, przez które dziecko przewleka włóczkę, tworząc frędzelki. Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – dziecko otrzymuje grubszy pasek papieru w kształcie zakładki do książki – ozdabia ją, przewlekając przez dziurki tasiemkę wzdłuż wszystkich krawędzi, na koniec zawiązuje tasiemkę na kokardkę według instrukcji słownej R.

„Łapiemy myszki” – zabawa ruchowa, usprawnianie rąk. R. rozkłada na dywanie w kółkach serso (norkach) sylwety myszy połączonej tasiemką z kredką. Dzieci biegają wokół kółek- norek, gdy słychać dźwięk tamburynu. Na przerwę zatrzymują się przy dowolnej „norce”, podnoszą kredkę i nawijają tasiemkę, obracając kredkę w dłoniach. Na dźwięk tamburyna odkładają mysz do „norki” i biegają dalej. Za pierwszym razem dzieciom nie uda się nawinąć całej tasiemki na kredkę, nie muszą jednak wracać do tej samej myszy, by dokończyć zadanie. Mogą zmieniać miejsca. Gdy dziecko nawinie całą tasiemkę na kredkę, siada z boku i obserwuje zmagania kolegów. Zabawę powtarzamy.

„Pazurki kotka” – zabawa muzyczno- ruchowo- słuchowa, odróżnianie dźwięków niskich i wysokich. R. gra na pianinie wysokie dźwięki – dzieci stoją i udają wdrapywanie się kota po drzewie (rączki wysoko, paluszki zgięte, rozłożone). Gdy gra dźwięki niskie – dzieci klękają i drapią dywan jak kot, który ostrzy pazury.

Ćwiczenia grafomotoryczne i kolorowanie

Ćwiczenia grafomotoryczne: rysuj po śladzie i pokoloruj.... - Niepubliczne Przedszkole

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

Temat dnia: Przedszkolna drama: 12.04.2021

I CZĘŚĆ DNIA

Zabawy dowolne

Poranna chwila na rozruszanie

„Moja złość” – wyrażanie uczuć za pomocą rysunku. R. omawia z dziećmi sytuacje, które je złoszczą, zapisuje je na dużej karcie. Dzieci rysują złość, używając dowolnych kolorów. R. może pokazać swój przykład wyrażania złości za pomocą rysunku (dużo okręgów lub kresek). R. podpisuje rysunki dzieci, będą potrzebne w II cz. dnia.

„U mnie i u ciebie” – zabawa ruchowa utrwalająca znajomość części ciała. Dzieci biegają po sali w parach, trzymając się za ręce. Na klaśnięcie zatrzymują się, stają naprzeciw siebie. R. mówi: Dotykamy nosa. Zabawę powtarzamy, za każdym razem zmieniając części ciała (uszy, kolana, brzuch, usta, uda, łokcie).

II CZĘŚĆ DNIA

„Twoja złość” – rozwijanie poczucia akceptacji. Dzieci siadają w kole. R rozdaje im rysunki złości z I cz. dnia, czyta opisy sytuacji wywołujących złość.  R. pyta: Czy można polubić złość innych ludzi? Popatrzcie na te rysunki, czy jej kolory są przyjemne, czy czujecie się spokojni, patrząc na ten obraz? Po udzieleniu odpowiedzi R. prosi dzieci, by zakryły każdy rysunek kolorowymi kartkami. Pyta: Czy teraz obraz jest ładniejszy? Czy czujecie spokój? Każdy z was narysował złość, ale też każdy z was znalazł sposób, by zmienić to uczucie, zakryć je. Mam nadzieję, że kiedy kolega lub koleżanka zdenerwuje się, pomożecie im znaleźć sposób na pozbycie się złości.

„Tulimy złość” – zabawa ruchowa dramowa. R. przygotowuje różnego rodzaju nakrycia głowy, maski, chowa je w kufrze. Dzieli grupę na 2 zespoły: „spokój” (dzieci oznaczone zielonymi szarfami) i „złość” (nakrycia głowy i maski symbolizujące kolorami i fakturą złość). Dzieci spacerują po dywanie, na znak R. dzieci z zespołu „złość” zatrzymują się i wyrażają złość głosem i ruchem. Dzieci z grupy „spokój” chwilę przyglądają się, następnie każdy wybiera jedną osobę z zespołu „złość” i ma za zadanie uspokoić ją, wyciszyć (głaszcząc ręce, plecy, tuląc, trzymając za rękę). R. umawia się z dziećmi, że osoba uspokajana powinna się zachowywać coraz spokojniej, aż do zupełnego wyciszenia się. Potem następuje zamiana ról. Zabawę powtarzamy 2 razy.

„Co to jest drama?” – przybliżenie metody wyrażania uczuć. R., nawiązując do poprzedniej zabawy, pyta: Jak się czuliście jako złość, spokój? Którą emocję było wam łatwiej przedstawić? Drama to rodzaj zabawy teatralnej, w której bawimy się, wcielając się w role, żeby lepiej poznać siebie i innych. Dzięki nim dowiecie się na przykład, jak kolega lub koleżanka wygląda, gdy się złości. A kiedy naprawdę się zezłości, już po minie zrozumiecie, co czuje. Kto chciałby za pomocą miny przedstawić swoją złość kolegom? Chętne dzieci prezentują się przed grupą.

Praca z podręcznikiem str.25 – ćwiczenie koordynacji wzrokowo -ruchowej, grafomotoryki, budowanie wypowiedzi, kształtowanie rozwoju emocjonalnego. Dzieci kolorują na ten sam kolor bluzki osób stojących w takich samych pozach. We wspólnej zabawie próbują te pozy naśladować. Wypowiadają się, czym jest naśladowanie.

Zabawy dowolne w ogrodzie.

III CZĘŚĆ DNIA

„Czego tu brakuje?” – praca indywidualna z dzieckiem, rozwijanie płynności ruchów. Na dużym arkuszu papieru R. rysuje schematyczny portret dziecka z grupy (bez kilku charakterystycznych szczegółów, np. bez okularów, kucyków itp.) i zwraca się do dziecka: To portret X (wymienia imię wybranego dziecka z grupy). Przyjrzyj się tej osobie i dokończ malowanie jej portretu. Propozycja pracy z dzieckiem zdolniejszym – ćwiczenia rozmachowe rąk, dziecko zamalowuje arkusz papieru liniami: 1) pionowymi i poziomymi, 2) po skosie z góry na dół

„Who is hiding?” – zabawa ruchowa z elementami języka angielskiego. R. rozkłada na dywanie kropki. Dzieci biegają, gdy słyszą grę na bębenku. Na przerwę stają na wybranej kropce, kucają i zamykają oczy. R. nakrywa jedną z osób dużą chustą. Dzieci otwierają oczy i na pytanie N.: Kto się schował? Who is hiding? – odpowiadają, podając imię ukrytego dziecka. Zabawę powtarzamy, za każdym razem zakrywając inne dziecko.

„Przedszkolna drama” – wcielanie się w role. R. rozdaje dzieciom rekwizyty z kącika teatralnego. Dzieci, wykorzystując je, wcielają się w role, ćwicząc tematy: złości, smutku, radości.

Ćwiczenia grafomotoryczne: narysuj po śladzie i pokoloruj

Przedszkole nr 165 w Warszawie

Zabawy dowolne w kącikach zainteresowań.

ZDJĘCIA PRAC DZIECI